İStanbul karlar altında bembeyaz ve sessiz... İnanılmaz güzel bir manzara var; kar yogun bir sekilde devam ediyor... Sabah ise nasıl gidebileceğim bir yana bu soğuk havada yataktan nasıl kalkacağım bilmiyorum. Tüm ışıkları kapatıp camın önünde sıcak çikolata keyfi süper:) Bugün çok yogun is temposunda bana gelen bir mail nefes almamı sağladı aslında maili okuduğumdan beri kafamda arka planda bir yerlerde başka düşünceler çalışır oldu. Hz. Mevlana üzülme der ve devam edermiş; "Bir yandan korku, bir yandan ümidin varsa iki kanatli olursun, Tek kanatla uçulmaz zaten, Sopayla kilime vuranin gayesi kilimi dövmek degil,Kilimin tozunu almaktir. Allah sana sikinti vermekle tozunu, kirini alir. Niye kederlenirsin? Tas tasliktan geçmedikçe parmaklara yüzük olamaz. Yüzük olmak dileyen tas, ezilmeyi yontulmayi göze almalidir." Insanda güzel olan yüzdür, yüzde güzel olan gözdür ama insani insan yapan agizdan çikan sözdür... Baksanıza bundan yüzlerce yıl oncede her şey aynaymış aslında. Değişen yasam koşulları, teknoloji vb.. Olsada insanın büyümesi ve yürümesi gereken yol hicte farklı değilmiş. Kim bilir HZ. Mevlana bu sözleri yazana kadar ne yaşadı ne düşündü? AYni sekilde bu eşsiz sözlerin oluşturduğu zenginlikte birleşerler acaba neler yaşayıp ne süreçlerden geçtiler ve bu sözlere hak verdiler .....
